Zabawy psów rasy labrador retriever i aportowanie przez nie różnych przedmiotów mają swoje niekorzystne skutki. Nierzadko wesoły spacer musi zakończyć się wizytą u lek. weterynarii, np. wskutek połknięcia przez psa rasy labrador retriever kamienia, który uwiązł mu w przełyku. Innym razem może oderwać się drzazga z aportowanej patyka i utkwić ciasno między zębami. Czasami nasz miły czworonóg może stać się ofiarą swojej chciwości, kiedy to z obawy o postradanie karmy przełyka go za bardzo łapczywie. Z tego powodu zbyt duże kęsy czy też kawałki kości czasem utkną w przełyku.Z kolei język jest organem, w które często wbijają się igły lub szpilki, najczęściej nie dochodzące do żołądka. Wywołane jest to unikalnością zachowania się psa rasy labrador retriever, który zwykle może poczuć obce ciało jeszcze przed jego połknięciem i będzie próbował się go pozbyć poprzez kasłanie, wymiotowanie lub kaszel. W tym czasie igła lub szpilka nierzadko odwraca się i wbija ostrą końcówką w język. Oczywiście w jamie ustnej, gardle, przełyku lub krtani mogą mocno zatrzymać się też inne ciała obce. Na język mogą się także nadziać twory o kształcie pierścieniowatym (np. przy żywieniu źle pokrojonymi tchawicami).Po zablokowaniu obcego ciała w jamie ustnej, labrador retriever staje się poruszony i próbuje pozbyć się go przez tarcie przednimi kończynami okolicy jamy ustnej lub tarcie głowy o podłoże. Tym bezskutecznym próbom towarzyszy ślinienie się. Kiedy ciało obce umiejscowi w gardle lub krtani, wtedy psy wykonuje ruch jak przy wymiotach. Niekiedy po zatrzymaniu wąskiego ostrego przedmiotu między zębami, labrador retriever nie może całkiem zamknąć jamy ustnej.Konieczne jest zawsze szybkie pozbycie się tkwiącego obcego ciała. Wyjęcie igieł i szpilek nie udaje się zwykle bez znieczulenia i specjalnych narzędzi chirurgicznych, dlatego niezbędna jest pomoc lekarza weterynarii. Nie jest wskazane otwieranie jamy ustnej psa rasy labrador retriever przy pomocy drewnianych klinów oraz tasiemkami, gdyż przy nieoczekiwanych ruchach lub czynnej obronie psa można spowodować zwichnięcie żuchwy bądź inne uszkodzenia.Dość często zdarza się utkwienie dużego kęsa jedzenia lub obcego ciała w przełyku najczęściej w jego najwęższym odcinku. Towarzyszące temu symptomy podobne są do wymienionych przy ciele obcym w gardle Pies wykonuje więc ruchy wymiotne, a po wypiciu picia oddaje go na zewnątrz.Gdy ciało, które utkwiło w przełyku psa, nie całkowicie zamyka jego światło, wtedy płyn aczkolwiek z trudnością przedostaje się do żołądka. Na ogół występuje zablokowanie piersiowego odcinka przełyku. W takim razie tylko sporadycznie udaje się zlokalizować ciało obce przez omacywanie szyi, toteż konieczne jest prześwietlenie rentgenowskie.Nie można oczekiwać, że będące w przełyku ciało obce samodzielnie przesunie się do żołądka, gdyż ściana przełyku ciasno je otacza.Ciało obce u psa udaje się usunąć tylko przy użyciu stosownych instrumentów pod kontrolą promieni rentgena.