Wirtualne państwo lub jak kto woli mikronacja to rodzaj społeczności internetowej, zajmującej się symulacją państwa w warunkach wirtualnych. Rejestrując się w dowolnym wirtualnym państwie i akceptująć konstytucję stajesz sie jego obywatelem. Dane będzie tobie podejmować wirtualną pracę, zamieszkiwać wirtualne domy. Możesz tu zostać doktorem, politykiem, handlowcem.. kim tylko zechcesz.
Zanim jednak zdecydujemy się na zamieszkanie w mikronacji należy dobrze zastanowić się, jaki typ państwa najbardziej nam odpowiada. Czy może mamy ochotę znaleźć się w ludnym i tętniącym życiem Księstwie Sarmacji lub Królestwie Scholandii? Nie? Więc pewnie od zawsze marzyliśmy o ciepłych piaskach i osobistych wielbłądach – nic prostszego, sułtanat Al Rajn czeka otworem. Ktoś chciałby zostać dostojnikiem kościelnym, albo dowodzić historyczną armią Austro-Węgierską lub może zająć wygodny fotel Cenzora w socjalistycznym Mandragoracie Wandystanu? To także rzaden problem, polskie mikronacje obfitują w różnorodne organizmy państwowe, tak pod względem ustroju, jak zaludnienia, wielkości, atmosfery czy tradycji.
Zalążkiem ruchu państw wirtualnych w Polsce stało się utworzone w 1995 roku Wolne Miasto Evilstone. Jego twórcy co prawda nie zdawali sobie sprawy jeszcze z istnienia ruchu mikronacji, nie określali więc się tym terminem, jednak formalnie projekt ten spełniał większość najczęściej wymienianych cech wirtualnego państwa.
Pierwsze faktyczne polskie wirtualne państwo zostało utworzone przez TomBonda w sierpniu roku 1998 – był to Dreamland. 25 maja roku 2002 powstała Sarmacja, obecnie jedno z największych państw wirtualnych. W tym samym roku, we wrześniu, powstało również Królestwo Scholandii. Te trzy państwa nazywane były przez długi czas „wielką trójcą wirtualnego świata”,
Trzy największe polskie państwa wirtualne, Dreamland, Sarmacja i Scholandia, starają się w możliwie dalekim stopniu upodobnić do realnych państw, podejmując się także symulacji gospodarki w oparciu o stworzone przez siebie systemy ekonomiczne (wszystkie posiadają systemy bankowe i giełdowe, Sarmacja i Scholandia także system symulujący przemysł). Państwa zrzeszone w Pakcie Leblandzkim (nazwa pochodzi od mikronacji w nim dominującej, Cesarstwie Leblandii) uznają wirtualną gospodarkę za nieodpowiadającą zasadom mikronacji, stanowiącą w swej istocie grę RPG
Najłatwiej zrozumieć, o co w tym wszystkim chodzi ludziom, którzy zetknęli się z jakimkolwiek książkowym RPG-iem (cRPG-owcy też szybko się w tym połapią). Oni po prostu poczują się, jak w domu. Można wręcz powiedzieć, że mudy to takie książkowe RPG w skali makro.
Silnik został stworzony przez Thindila na podstawie silnika Gamers Fusion 2.5 – gra ruszyła w styczniu 2004 roku, pierwsza publiczna wersja silnika została udostępniona w czerwcu. Nazwa Vallheru pochodzi z książek Raimonda Feista „Saga o wojnie światów”. Silnik jest udostępniany na licencji GNU/GPL, tak więc każdy może stworzyć własną grę bazując na nim.
Gra składa się w uproszczeniu z dwóch trybów gry. Pierwszy z nich to tryb bohatera jako postać możemy w nim przemieszczać się po planecie, rozmawiać z innymi uczestnikami rozgrywki, uzbrajać nasz składający się z jednostek oddział, konstruować nowe jednostki, handlować surowcami, trenować, uczestniczyć w życiu politycznym naszej frakcji, modyfikować nasze parametry. W drugim zaś uczestniczymy w konkretnej walce w danej prowincji i nie jesteśmy już postacią (bohaterem), lecz kierujemy podległymi nam jednostkami, wydajemy im rozkazy, wspieramy sprzymierzeńców i niszczymy wrogów za pomocą, ultranowoczesnej broni.
Głównym celem rozgrywki w Dreamlords jest wzmacnianie ogólnych możliwości i atrybutów swoich wojsk oraz bogacenie się. Musimy utrzymywać naszą patria w dobrej kondycji, poprzez wykonywanie rozmaitych zadań, prowadzenie prac badawczych, zarządzanie ekonomią, dbanie o wzrost populacji, no i oczywiście utrzymywanie dobrych stosunków z innymi Dreamlordami. Wśród zadań, z którymi przychodzi nam się zmierzyć są m.in. walki z potworami niepokojącymi naszych podwładnych czy niespodziewane pojawienia się demonów. Co prawda możemy je zignorować, ale odbija się to niekorzystnie na naszej patria, natomiast wykonanie questów nie dość, że wzmacnia siłę naszej armii i przywraca dobre nastroje wśród mieszkańców, to dodatkowo może przynieść wymierną korzyść w postaci Gnosis, esencji świata gry.
Akcja Beyond Protocol rozgrywa się w olbrzymim wszechświecie, złożonym z ponad stu układów słonecznych, w skład których wchodzi w sumie ponad 1000 zróżnicowanych planet. Każda z nich posiada swoje słabe i mocne strony, którymi możemy spekulować (np. zbierając surowce) z korzyścią dla siebie, lub też przeciwko naszym przeciwnikom.
Po wyborze kart trafimy na pole bitwy podzielone na miejsca startu i całą neutralną resztę. By wystawić naszą armię, nie będziemy musieli kreować żadnych budowli ani zbierać surowców – wystarczy wykorzystać odpowiednią ilość punktów mocy, by wrzucić kartę do gry. Tak samo będziemy mogli zrobić z innymi jednostkami – przywołać je do gry, czyli uaktywnić kartę, przy pomocy odpowiedniej ilości punktów mocy. Na karty nie będą składały się tylko potwory, ale także dodatkowe zdolności, takie jak zwiększenie szybkości czy leczenie oraz czary, jak ogniste kule czy pioruny. Niektóre karty będą łączyły ze sobą różne szkoły magii, a więc i różne style mocy.
Każdy z wszechmogących stworzył unikalną rasę, którą możemy poprowadzić do boju. Frakcje różnią się od siebie kierunkami rozwoju – jedna z nich poświęca się budowaniu maszyn, podczas gdy inne korzystają z dobrodziejstw magii, natury czy światła. W ten sposób możemy podzielić je na pięć ras – krasnoludy, elfy (w wersji zwykłej i mrocznej), gigantów oraz orków.