Zazwyczaj do porodu kobieta się przygotowuje już od samego początku ciąży. Tak się wydawać może, że czas dziewięciu miesięcy to dużo, ale doprawdy mija on tak szybko, że czasami trudno ze wszystkim, co najważniejsze zdążyć. Warto więc od pierwszych dni już pomyśleć o porodzie, zacząć gromadzić informacje o tym, jak przebiega poród, jak sobie z im poradzić, aby minął szybko i bezboleśnie.
Każdy poród przysparza kobietę o gęsią skórkę. Podobnie reagować może jej partner, któremu tym bardziej macierzyństwo, poród i podobne tematy są obce, nieznane. Rozmowa z partnerem jest zawsze wskazana i polecana przez psychologów, ponieważ dzięki niej łatwiej się znosi trudy porodu, ciąży, oczekiwania na termin porodu . Rozmawiając z partnerem możemy się dowiedzieć, czy jest on gotowy na dziecko, na przebywanie z kobietą na salce porodowej szczególnie. Dlatego też nie można od razu naciskać na partnera, by brał czynny udział w porodzie, ponieważ nie zawsze jest on na to psychicznie gotowy. Mężczyźni nie są jak kobiety skonstruowani po to, aby zajmować się dzieckiem, ponieważ z pradziada na dziada była przekazywana inna myśl, jeśli chodzi o rolę mężczyzny w rodzinie.
W sytuacji, kiedy twój mąż czy partner nie chce uczestniczyć w porodzie albo zgadza się na to tylko dla spokoju czy w obawie przed odrzuceniem, nie zmuszaj go do tego. Nie każdy mężczyzna czuje się na siłach. Kobieta może przez to czuć wielki żal, ale powinna być wyrozumiała. W zamian za to, bardzo dogodnym rozwiązaniem byłoby ustalenie, że mężczyzna będzie oczekiwać na wyniki porodu, na pierwsze spotkanie z dzieciątkiem na korytarzu, przed salą porodową. Wielu mężczyznom takie rozwiązanie jest bardzo na rękę i daje większe poczucie bezpieczeństwa. również kobieta może być zadowolona, że mimo wszystko mężczyzna czuwa za drzwiami, że jest i czeka.