Do stylowej łazienki dostosowuje się przede wszystkim należyte umeblowanie: umywalki na postumentach, urządzenia o profilowanych krawędziach, starodawne mosiężne krany i drewniane meble na eleganckich nóżkach. Cechą klasycznej łazienki jest z jednej strony obecność ozdób, z drugiej to, że ornament ma swoje określone miejsce, pozostaje na drugim planie i nie wykracza poza wyznaczone ramy. Wzory na płytkach są drobne. Dekory wykorzystuje się do podkreślania podziałów i zaznaczają krawędzie nietuzinkowych elementów. Szukajmy więc płytek o stonowanych zdobieniach i kolorach. Nie powinny być nadto duże, mogą być w kilku formatach. W stylowej łazience podłoga jest wyraźnie inna niż ściany.

Jedyny w swoim rodzaju efekt daje zwłaszcza zestawianie płytek i dekorów pochodzących z różnych linii wzorniczych oraz łączenie ich z drewnem, klepkami, deskami czy panelami. Tak skomponowane podłogi przetrwają długo w bardzo dobrym stanie, jeśli drewno ułożymy w miejscach użytkowanych mniej intensywnie, a płytki, w mocno eksploatowanych. Terakota i glazura są bowiem bardzo trwałe, a uszkodzoną pojedynczą płytkę łatwiej jest zastąpić.

Obfitość płytek ceramicznych i gresu przyprawia o ból głowy. Jest ich tyle, że każdy, jak się zdaje, może się pokusić o ułożenie w swoim domu całkowicie niepowtarzalnej posadzki. Zwykle do wykonania łazienki przywiązujemy sporą wagę. Jako najbardziej intymne pomieszczenie jest oznaczeniem wysublimowanego smaku, a często także pomysłowości właścicieli. Tu możemy zaszaleć, wypróbować swoją pomysłowość, postawić na ulubiony fason czy odcień. Glazura, terakota, gres, płytki ceramiczne wszystkich wielkości i odcieni, naprawdę jest w czym szukać. Szukając glazury na ściany i podłogi, pamiętajmy, że styl łazienki tworzą także meble, urządzenia sanitarne i baterie. Ściany i podłogę należy potraktować jak tło, neutralne, wyciszone, dostosowane do tego, co chcielibyśmy wyeksponować. Łazienka może być wyjątkowa dzięki wykończeniu, nawet gdy jej wyposażenie jest . Istotne jest to, aby dobierając płytki, myśleć o całym otoczeniu. Dlatego powinno się zacząć od decyzji ogólnych.

Liczy się pomysł i niepowtarzalność. Szuka się więc nowych interesujących wzorów, kolorów i faktur płytek. Zestawienia płytki mają być jaskrawe. Formaty, nietypowe. Jeśli ornament, to taki, który wychodzi z klasycznych ram. Płytki dekoracyjne są stosowane na przemian, mogą nawet zajmować większe płaszczyzny. Awangardowa łazienka nie lubi udawania, a więc wszystkie podróbki kamienia, tapet, tkaniny są raczej wykluczone. W wykończeniu nowoczesnej łazienki zatracają się tradycyjne podziały płaszczyzn. Płytki mogą pokrywać tylko kawałki ścian. Granica między posadzką i ścianami przestaje być jednoznaczna. Ściany tracą cokoły, listwy i gzymsy. Nie ma obawy przed pustką i brakiem mnogości, całe wnętrze może być udekorowane takim samym materiałem.

Wytrzymałość na szok termiczny. Parametr decydujący o tym, czy kafelki są odporne na szybkie podgrzewanie i nagłe studzenie. Istotny w kuchni, gdzie na przykład ciepła kropla tłuszczu może dać spore naprężenia, a w efekcie złamanie płytki.

Płytki dołożone z innej partii materiału mogą być różne od poprzednich odcieniem.Kafelki podłogowe, bardziej precyzyjnie niż ścienne, powinny być wybierane do pomieszczenia w którym mają zostać ułożone. Płytki łazienkowe powinno się kupować w ilości mniej więcej 10% większej, niż to wynika z rozmiarów posadzki. Budowlańcy zalecają też, aby po ułożeniu posadzki pozostawić na zapas około metra kwadratowego płytek z tej samej linii, do ewentualnej wymiany.

Nasiąkliwość. Niską nasiąkliwość daje płytkom nieduża chropowatość, warstwa szkliwa lub impregnat. Parametr ważny w łazience, w pokoju gospodarczym, przy zlewie w kuchni. Często wystarczają płytki ceramiczne o nasiąkliwości do 6%, ale w strefie wilgotnej łazienki najlepiej jednak montować płytki o nasiąkliwości do 3%.