Poprzednie nazewnictwo podkresla raczej charakter zaburzenia wrodzony badz rozwojowy. Najstarszy termin „wrodzona slepota slowna” zaproponowany zostal przez W. Pringle Morgana w roku 1896. Poczatkowo termin ten zdobyl duza popularnosc. Byl uzywany przez naukowców, którzy sladem W.P. Morgana opisywali kolejne przypadki takich trudnosci. Na przyklad : J. Clairborne (1906) stosowal pojecie „slepota slowna”.
=================================================
=================================================
Ustawiczny rozwój pogladów na charakter specyficznych trudnosci w czytaniu, jak równiez i watpliwosci, które towarzysza temu problemami, ujawniaja sie bardzo wyraznie w terminologii tych trudnosci.
Elementarna metode i warunkiem zdobywania wiedzy jest czytanie. Nie wszystkie mlodziez potrafia osiagnac taki poziom umiejetnosci czytania i pisania, który zagwarantowalby im pelnowartosciowy udzial w zyciu spoleczenstwa.
Dysleksja Umiejetnosc czytania i pisania jest nieodlacznie zwiazana z definicja cywilizowanego czlowieka.
Ewolucja nauki postepuje obecnie tak szybko, ze wiedza latwo sie dezaktualizuje i wymaga ciaglego, systematycznego uzupelniania jej.
Mlodziez, które mimo korzystnego rozwoju umyslowego i nie uszkodzonych receptorów wzroku i sluchu, nie moga nauczyc sie czytac w czasie przewidzianym programem okreslane sa jako „dyslektyczne”, czyli takie w których wystepuja specyficzne trudnosci w uczeniu sie czytania i pisania.