Mam rewelacyjny pomysł na biznes, nie posiadam natomiast zupełnie wkładu własnego, aby go rozpocząć. Nie zamierzam ukrywać, że pochodzę z biednej rodziny, która nie ma na to, aby wspomóc mnie w otworzeniu własnego przedsiębiorstwa. Szukam kapitału, dzięki któremu możliwe będzie otwarcie niewielkiej restauracji w małym miasteczku. Sądze, że nie będą to tak duże koszta, jak w mieście. Nie ma tu także w ogóle konkurencji – byłaby to jedna taka restauracja w mieście.

Myślałem, że odnalezienie chętnej do wsparcia osoby nie będzie skomplikowane, jednak się przeliczyłem i nadal szukam. Kapitału bowiem nie znajduje się na ulicy, nieprawdaż ? Chciałem zarobić coś na czarno, ale wydatki stałe pochłaniają mi kompletnie wszystko, co tylko wpadnie mi do portfela. Przy takim tempie otworzę coś swojego dopiero na emeryturze. A i to nie jest pewne, ponieważ na stare lata będą mi niezbędne leki podtrzymujące życie – tak prędko coś odłożę

Czy nie próbowałem brać kredytu na otwarcie swojego biznesu ? Naturalnie. Nikt nie chciał mi go podżyrantować a samodzielnie nie posiadam zdolności kredytowej, żeby mi bez problemu dali parędziesiąt tysięcy złotych. Nie chcieli go dać nawet w kompletnie liberalnych placówkach, dlatego raczej nie będzie na to szans. W urzędzie pracy zażyczyli sobie ode mnie biznesplanu. A by mieć biznesplan musiałbym zapłacić komuś by go napisał i tu kółko się zamyka.

Naturalnie myślę o zarzuceniu pomysłu własnej działalności na rzecz zwykłej pracy, lecz to zostawiam sobie jako najczarniejszy scenariusz. Będę starał się o to tak długo, jak długo się da, do momentu gdy kogoś odnajdę. O tym, że szukam kapitału, wiedzą już wszyscy moi przyjaciele i ich znajomi. Był nawet jeden facet, którego zainteresował mój pomysł. Zadzwonił do mnie, że ma stosowną sumę i chętnie ją zainwestuje. Niestety po dłuższej rozmowie wyszło na jaw, że posiada jakąś mroczną przeszłość i dwa wyroki a z takimi ludźmi nie chcę wiązać jakiś interesów, nawet jeżeli są zresocjalizowani. Ja to mogę zaakcetować, niemniej moi klienci i inni ewentualni współpracownicy – już nie. Nie mam ochoty też wyrobić sobie opinii osoby,która otworzyła restauracje za kradzione, mafijne pieniądze. Nawet jeśli by tak nie było, to plotek się nie powstrzyma, niestety…

Jestem wytrwałą osobą więc wciąż wierzę w to, iż w końcu mi się uda. Wierzę w to, iż ciężką pracą i będąc upartym można osiągnąć niemalże wszystko, co się tylko zamarzy. Pod warunkiem, że nie przeczy to elementarnym prawom natury A mój pomysł jest w tym przypadku wręcz prozaiczny .