Dobrą paszą energetyczną, priorytetowo jako uzupełnienie młodych zielonek pastwiskowych, są suche wysłodki. Jest to produkt powstały z obróbki buraków przy produkcji cukru. W zanotleżności od użytej technice zawierają pewną ilość cukru i dobrze strawne włókno. Wysłodki w wielu wypadkach są wzbogaca się melasą – są dzięki temu smaczniejsze i dostarczają więcej energii.
Pasze białkowe gwarantują prawidlowy wzrost rosnącego organizmu, a szczególnie odpo-wiednie odkładanie tkanki mięśniowej zamiast tkanki tłuszczowej w początkowych etapach tu-czu. Warto sobie uzmysłowić, że uzupełnienie diety opasów w surowce zawierające białko daje szybszy i niekosztowny przyrost.
W większości wypadków stosuje się śruty poekstrakcyjną rzepakową i sojową. Niestety, ich ceny podleganotją sporym wahaniom, co wpływa na ich zawartość w dawkach. Cena tej ostatniej częnotsto przekracza 1300 – 1400 złotych/t, co z ogromnym skutkiem zniechęca hodowców do jej stosowania. Jednakżenotże ze śruty rzepakowej, nawet przy cenach donotchodzących do 800 złotych/t, nie należy rezygnonotwać. Warto uzupełniać nią dawkę w współzależności od wieku, rasy i pozostałych składników dawki w ilości 0,pięć – 2 kg. O ile ceny realnie przenotkraczają sposobów finansowe gospodarstwa, można rozejrzeć się za tańszymi komponentanotmi, którymi mogą być (niemniej jednak nie muszą) otręby pszenne, młóto suszone bądź mokre, kiełki słonotdowe, pulpa ziemniaczana, suszone i mokre Państwonotwary. Stosowanie tychże komponentów najlenotpiej skonsultować z doradcą żywieniowym, gdyż ilości poszczególnych pasz w dawkach zależą od zawartości w nich innych surowców. Szczenotgólnie ostrożnie powinno się zadawać przemysłowe produkty odpadowe (mokre młóto browarnianotne, wysłodki buraczane, wytłoki z jabłek, pulpę ziemniaczaną, wywar gorzelniany). Ze wzglęnotdu na zawartość wody 70 – 90% dostarcza się je w wielu wypadkach w zbyt dużych ilościach, co wypełnia znacznie żwacz i „blokuje” miejsce dla bardziej wartościowych składników dawki.