Na plantacjach notuje się już porażenie roślin przez sprawców czerni krzyżowych (Alternaria spp.), które charakteryzuje się brązowymi albo czarnymi, koncentrycznymi albo w bardzo niewielu przypadkach występującymi, nieregularnymi plamami. Pierwotnym źródłem zakażenia są nasiona, resztki pożniwne , a dodatkowo chwasty. Zarodniki tych grzybów, produkowane licznie na opisanych plamach, rozprzestrzeniane poprzez wiatr i deszcz mogą powodować kolejne infekcje.
Jesienią obserwuje się też występowanie szarej pleśni (Botryotinia fuckeliana). Jasnozielone, szkliste, nieregularne plamy, w większości z szarym nalotem grzybni i zarodników na różnorakich organach roślin, to charakterystyczne symptomy tej choroby. Sprawca szarej pleśni poraża w bardzo wielu sytuacjach rośliny osłabione i uszkodzone przez szkodniki, mróz lub maszyny.
Na wielu plantacjach rzepaku już aktualnie występuje duże nasilenie różnych szkodników. Ma możliwość to być powodem większego porażenia poprzez sprawców chorób, ponieważ uszkodzenia po żerowaniu szkodników są doskonałą „bramą” dla infekcji co jest niebezpieczne dla dzieci, starszych osób. Dotyczyć to może nie tylko opisanych wyżej patogenów, ale też sprawców suchej zgnilizny kapustnych (Leptosphaeria spp.). Chociaż choroba ta występuje na rzepaku od dawna, to w ostatnich latach jej znaczenie w niektórych rejonach zdaje się być kategorycznie większe.