Szczegółowo wspaniały w każdym skwerze są systemy nawadniające. Każdy okaziciel zielonego zakątka powinien zadbać o optymalne dostarczenie zielenin w wodę w zależności od miesiąca i miar deszczów deszczu. Nieskazitelnym rozwikłaniem jest samoczynny układ podlewania. Czytaj dalej
Rośliny drapieżne cieszą się na przestrzeni lat niezmierną popularnością. Dzieje się tak nie tylko za sprawą ich atrakcyjnego wyglądu, lecz także dlatego, że mięsożerne rośliny wzbudzają wiele emocji. Hodowla roślin drapieżnych nie należy jednak do najłatwiejszych, są to rośliny, które wymagają od hodowcy sporego zaangażowania i wiedzy dotyczącej uprawy. Niniejszy artykuł pragnę zadedykować wszystkim, których zachwycił urok takich okazów jak: muchołówka, dzbanecznik czy rosiczka i chcieliby rozpocząć ich uprawę lecz nie wiedzą jak się do tego zabrać.
Roślina mięsożerna posiada zdolność chwytania i pobierania z ciał ofiar potrzebnych jej składników. Ofiarami głównie są drobne zwierzęta, przeważnie owady i skorupiaki.
Są to rośliny które przeprowadzają proces fotosyntezy, natomiast rosną na glebach ubogich w azot i inne pierwiastki. Wszelkie minerały i związki chemiczne potrzebne im do życia nie są pobierane z gleby, lecz ze schwytanych i rozłożonych ofiar. Roślin mięsożernych absolutnie nie nawozimy.
Do chwytania i trawienia służą im specjalnie przekształcone liście. Mogą one przybrać postać między innymi dzbanków, pułapek zatrzaskowych, lepów.
Kolejną wspólną cechą roślin drapieżnych jest woda która stosuje się do ich podlewania. Jak już wspomniałem rośliny te nie lubią żadnych dodatkowych minerałów i związków chemicznych, więc powinniśmy podlewać je wodą destylowaną lub pochodzącą z filtra o odwróconej osmozie. W ostateczności może być to woda przegotowana.
Jednym z piękniejszych okazów mięsożercy jest muchołówka. Sadzonki tej rośliny można dostać w większości sklepów ogrodniczych. Posiada liście przekształcone w pułapki (tzw. liście pułapkowe), które wabią ofiary swoim słodkim nektarem oraz pięknym czerwonym ubarwieniem. Ubarwienie pułapki zależy od nasłonecznienia. Przy niedostatecznej ilości światła, wnętrze pułapki nie nabierze koloru. Pułapka składa się z 2 blaszek przypominających rzęsy, na których znajduje się 6 włosków czuciowych. Posiada drobne kwiaty, nie mniej jednak to nie one decydują o atrakcyjności tej rośliny.
Muchołówka wymaga podłoża o Ph od 3 do 5. Doskonała będzie mieszanka kwaśnego torfu (pozbawionego dodatków i nawozów), w połączeniu z gruboziarnistym piaskiem. Torf z piaskiem należy wymieszać w stosunku 2:1. Idealne stanowisko do uprawy muchołówki powinno być dobrze nasłonecznione i wilgotne. Roślina ta nie może być uprawiana w pomieszczeniu W, którym występuje zbyt suche powietrze. Dlatego też, szczególnie w okresie zimowym kiedy mieszkanie jest ogrzewane, warto jest przykryć doniczkę z rośliną plastikową kopułką, która pomoże utrzymać wilgoć.
Bardzo ważnym etapem w hodowli muchołówki, jest okres spoczynku rośliny. W okresie tym roślina musi być utrzymywana w temperaturze od 5 do 10 stopni Celsjusza. Jeżeli temperatura spadnie poniżej zera, muchołówka straci wówczas liście, które odrosną na wiosnę. Nie należy przekroczyć jednak temperatury 15 stopni, gdyż roślina wówczas nie przejdzie okresu spoczynku i nam zmarnieje.
Bezspornie czasem przechodząc blisko jakiegoś ślicznego skweru, sam się frapowałeś, czy przy swoim domu, także taki mógłbyś sobie sprawić. Bo cóż jest przyjemniejszego, niż odetchnięcie pośród roślinnością, która przez dokładną pielęgnację i Twoją robotę, nasyca dumą. Chociaż aby zacząć myśleć o takiej pracy, trzeba się poprawnie przygotować i należy posiąść minimum wiedzy z trzech ważnych rzeczy.
Pierwsza to bazowa wiedza na temat samej roślinności, jej pielęgnacji i wymagań. Ta znajomość nadchodzi z czasem, ale na początek, swobodnie zdobyć dostęp do przeróżnych publikacji i książek, gdzie w czytelny sposób oferują wiedzę. Druga rzecz, to uplanowanie skweru pod względem jak i ergonomiczności, jak i wzornictwa. Jednakże bardzo kluczową cząstką planowania prze obfitych ogrodach, jest system natryskiwania roślin.
Nawadnianie, jak już wspomnąłem to niezwykle ważka rzecz, jaka dobrze przyrządzana, zapewni optymalne warunku do progresu roślinności i oczywiście pozwoli nam na dłuższy odetchnięcie, gdyż zyskujemy multum czasu. Osobiście w ostatniej kwestii rekomendowałbym zdać się na pomoc zawodowców, którzy dopasują rozwiązania, kongruentne do uformowania zieleńca, jak i wielkości.
Kaktusy to piękne, fascynujące rośliny. Zachwyceni ich wyglądem, często zdobimy nimi wnętrza naszych domów. Różnorodność form i gatunków zachwyca. Różnych gatunków kaktusów jest dobre kilka tysięcy! Niestety w sklepach czy kwiaciarniach spotykamy jedynie grupkę tych najpopularniejszych kaktusów, co drastycznie ogranicza wybór. Sytuacja przedstawia się lepiej jeżeli chodzi o internet. Na popularnych serwisach aukcyjnych znajdziemy bogate oferty różnych gatunków kaktusów. Często są to formy niezwykłe, częściowo pozbawione chlorofilu lub egzemplarze iście indywidualne – prawdziwe rarytasy! Kupując kaktusy należy uważać aby nie wpaść w chorobę kaktusiarską, a na prawdę bardzo łatwo jest się jej nabawić! W warunkach domowych najczęściej uprawiamy kaktusy na parapetach. Pamiętać musimy aby był to parapet wystarczająco dobrze oświetlony. Kaktusy potrzebują kilka godzin dziennie bezpośredniego dostępu do promieni słonecznych! Jeżeli nie spełnimy tego warunku, kaktusy będą rozwijać się nieprawidłowo, przez co nawet najpiękniejszy egzemplarz szybko zmieni się w nieatrakcyjnego „szaraka”. Bardzo ważne jest także aby prawidłowo podlewać kaktusy. Nie należy robić tego za często bo kaktusy bardzo łatwo mogą nam zgnić. Optymalni jest podlewać kaktusy nie częściej niż raz na dwa tygodnie. Jeżeli będziemy odpowiednio dbali o nasze kaktusy to szybko się nam odwdzięczą swoim pięknem i kwiatami. Kwiaty kaktusów są wyjątkowe. Bardzo często są piękniejsze niż kwiaty innych popularnych roślin doniczkowych. Aby jednak nasze kaktusy zaczęły kwitnąć, musimy zgłębić naszą wiedzę tak aby właściwie je uprawiać i nie popełniać żadnych błędów. W rzeczywistości uprawa kaktusów nie jest taka prosta. Każdy gatunek kaktusa ma inne wymagania. Jeżeli hodujemy kaktusy na poważnie, powinniśmy się zapoznać z ich indywidualnymi potrzebami. Są kaktusy łatwiejsze i trudniejsze w uprawie. Jedne bez problemu kwitną w naszych warunkach klimatycznych inne zaś na pewno nigdy u nas nie zakwitną. Są kaktusy mniejsze i większe. Wybierając kaktusy warto jest najpierw dowiedzieć się, jak duże rozmiary uzyskuje dany gatunek. Bardzo popularnym kaktusem test Echinocactus Grusonii popularnie zwany „fotelem teściowej”. Mało kto jednak wie, że jest to jeden z największych kaktusów kulistych, dorastających do kilku metrów obwodu! Trudno byłoby uprawiać takiego kaktusa na parapecie. Kaktusy to niezwykłe rośliny, lecz aby je prawidłowo uprawiać musimy się najpierw dużo o nich nauczyć. Zapewniam jednak, że warto!