Śruby to elementy złączne, które wkręca się (kluczami: francuskim, płaskim, oczkowym itp.) w nawiercone i nagwintowane uprzednio otwory. Śrubki mają zestandaryzowane rozmiary gwintów, co umożliwia pełną zamienność tych części. Najczęściej stosowane są gwinty metryczne zwykłe lub drobnozwojowe. Podstawowe parametry charakteryzujące śrubę to: klasa wytrzymałości oraz średnica mm oraz skok gwintu. Śruby produkuje się ze stali. Są gwintowane po całej rozpiętości lub tylko na pewnym odcinku. Łby w większościsześciokątne, ale spotyka się też grzybkowe, stożkowe, walcowe.

Gwoździe to łączniki, które wbija się w łączone elementy. Zwykłe parametry opisujące gwóźdź to średnica i długość, wyrażone w milimetrach. Najbardziej popularne są gwoździe stalowe, ale mogą być wykonane także z innych metali: aluminiowe, miedziane, mosiężne. Zależnie od przeznaczenia mają różne średnice, długość, wykończenie trzpienia i główki.

Kołki rozporowe to elementy, które po osadzeniu w materiale (np. w ścianie betonowej lub murowanej) i włożeniu w nich części rozpierającego powodują jego trwałe zakotwiczenie. Kołki są: plastikowe, stalowe, mosiężne. Powierzchnie boczne kołków mają wypustki lub skrzydełka zabezpieczające przed obracaniem się w ścianie. Elementem rozpierającym jest wkręt, hak (kupowane oddzielnie lub w komplecie z kołkiem) albo śruba.

Nakrętki są najczęściej sześciokątne, ale spotyka się też kołpakowe, wałeczkowe, skrzydełkowe (motylkowe), pazurkowe, kołnierzowe. Służą w większości do przykręcenia śruby – od dołu, tak aby ta nie miała możliwości przemieszczania się. Dodatkowo przy tych operacjach stosujemy podkładki, najlepiej sprężyste, po to aby wyeliminować owe przemieszczanie w 100%.

Wkręty wkręca się przy pomocy wkrętaków, w nawiercone wcześniej otwory; tak zwane wkręty samonawiercające nie wymagają wcześniejszego przygotowania otworów. Wkręty produkuje się ze stali: zwykłej, nierdzewnej, cynkowanej, fosforanowanej. Mają łby: stożkowe, soczewkowe, walcowe, sześciokątne, czasami z podkładką. Zakończenie wkręta może być ostre lub ścięte. Zależnie od przeznaczenia wkręty można podzielić na kilka grup: wkręty do drewna, do blach (blachowkręty), do metalu, do PVC, do płyt gipsowo-kartonowych.

Gwoździe to łączenia, które wbija się w łączone elementy. Zwykłe parametry opisujące gwóźdź to średnica i długość, wyrażone w milimetrach. Najpopularniejsze są gwoździe stalowe, ale mogą być stworzone także z innych metali: aluminiowe, miedziane, mosiężne. Zależnie od przeznaczenia mają różne średnice, długość, wykończenie trzpienia i główki.

Kołki rozporowe to elementy, które po ułożeniu w materiale (np. w ścianie betonowej lub murowanej) i włożeniu w nich elementu rozpierającego powodują jego trwałe zakotwiczenie. Kołki są: plastikowe, stalowe, mosiężne. Powierzchnie boczne kołków mają wypustki lub skrzydełka zabezpieczające przed obracaniem się w ścianie. Elementem rozpierającym jest wkręt, hak (kupowane oddzielnie lub w komplecie z kołkiem) albo śruba.

Podkładki mają najczęściej kształt pierścieniowy. Spotyka się też podkładki sprężyste i ząbkowane zewnętrznie lub wewnętrznie – zapobiegające odkręceniu się śruby. W ostatnich czasach nastąpiła również znaczna ewolucja owych materiałów.

Wkręty wkręca się przy pomocy wkrętaków, w nawiercone wcześniej otwory; tak zwane wkręty samonawiercające nie wymagają wcześniejszego przygotowania otworów. Wkręty produkuje się ze stali: zwykłej, nierdzewnej, cynkowanej, fosforanowanej. Mają łby: stożkowe, soczewkowe, walcowe, sześciokątne, czasami z podkładką. Zakończenie wkręta może być ostre lub ścięte. Zależnie od przeznaczenia wkręty można podzielić na kilka grup: wkręty do drewna, do blach (blachowkręty), do metalu, do PVC, do płyt gipsowo-kartonowych.

Śruby to elementy złączne, które wkręca się (kluczami: francuskim, płaskim, oczkowym itp.) w nawiercone i nagwintowane uprzednio otwory. Śrubki mają zestandaryzowane rozmiary gwintów, co umożliwia pełną wymienność tych części. Najczęściej stosowane są gwinty metryczne zwykłe lub drobnozwojowe. Podstawowe parametry charakteryzujące śrubę to: klasa wytrzymałości oraz średnica mm oraz skok gwintu. Śruby wykonuje się ze stali. Są gwintowane po całej długości lub tylko na pewnym odcinku. Łby główniesześciokątne, ale spotyka się też grzybkowe, stożkowe, walcowe.

Gwoździe to łączenia, które wbija się w łączone elementy. Podstawowe parametry charakteryzujące gwóźdź to średnica i długość, wyrażone w milimetrach. Najpopularniejsze są gwoździe stalowe, ale mogą być wykonane także z innych metali: aluminiowe, miedziane, mosiężne. Zależnie od typu mają różne średnice, długość, wykończenie trzpienia i główki.

Nakrętki są najczęściej sześciokątne, ale spotyka się też kołpakowe, wałeczkowe, skrzydełkowe (motylkowe), pazurkowe, kołnierzowe. Służą w większości do przykręcenia śruby – od dołu, tak aby ta nie miała możliwości przemieszczania się. Dodatkowo przy tych operacjach stosujemy podkładki, najlepiej sprężyste, po to aby wyeliminować owe przemieszczanie w 100%.

Wkręty wkręca się przy wsparciu wkrętaków, w nawiercone uprzednio otwory; tak zwane wkręty samo-gwintujące nie wymagają wcześniejszego przygotowania dziur. Wkręty produkuje się ze stali: zwykłej, nierdzewnej, cynkowanej, fosforanowanej. Mają łby: stożkowe, soczewkowe, walcowe, sześciokątne, czasami z podkładką. Zakończenie wkręta może być ostre lub ścięte. Zależnie od przeznaczenia wkręty można podzielić na kilka grup: wkręty do drewna, do blach (blachowkręty), do metalu, do PVC, do płyt gipsowo-kartonowych.

Podkładki mają najczęściej kształt pierścieniowy. Spotyka się też podkładki sprężyste i ząbkowane zewnętrznie lub wewnętrznie – zapobiegające odkręceniu się śruby. W dzisiejszych czasach nastąpiła również znaczny rozwój owych materiałów.

Kołki rozporowe to elementy, które po osadzeniu w materiale (np. w ścianie betonowej lub murowanej) i włożeniu w nich elementu rozpierającego stymulują jego trwałe zamontowanie. Kołki są: plastikowe, stalowe, mosiężne. Powierzchnie boczne kołków mają wypustki lub skrzydełka zabezpieczające przed obracaniem się w ścianie. Elementem rozpierającym jest wkręt, hak (kupowane oddzielnie lub w komplecie z kołkiem) albo śruba.

Podkładki mają najczęściej kształt pierścieniowy. Spotyka się też podkładki sprężyste i ząbkowane zewnętrznie lub wewnętrznie – zapobiegające odkręceniu się śruby. W ostatnich czasach nastąpiła również znaczny rozwój owych materiałów.

Nakrętki są najczęściej sześciokątne, ale spotyka się też kołpakowe, wałeczkowe, skrzydełkowe (motylkowe), pazurkowe, kołnierzowe. Służą w większości do przykręcenia śruby – od dołu, tak aby ta nie miała możliwości przemieszczania się. Dodatkowo przy tych operacjach stosujemy podkładki, najlepiej sprężyste, po to aby wyeliminować owe przemieszczanie w 100%.

Wkręty wkręca się przy wsparciu wkrętaków, w nawiercone wcześniej otwory; tak zwane wkręty samonawiercające nie wymagają wcześniejszego przygotowania dziur. Wkręty produkuje się ze stali: zwykłej, nierdzewnej, cynkowanej, fosforanowanej. Mają łby: stożkowe, soczewkowe, walcowe, sześciokątne, czasami z podkładką. Zakończenie wkręta może być ostre lub ścięte. Zależnie od przeznaczenia wkręty można podzielić na kilka grup: wkręty do drewna, do blach (blachowkręty), do metalu, do PVC, do płyt gipsowo-kartonowych.

Gwoździe to łączniki, które wbija się w łączone elementy. Podstawowe parametry charakteryzujące gwóźdź to średnica i długość, wyrażone w milimetrach. Najpopularniejsze są gwoździe stalowe, ale mogą być wykonane także z innych metali: aluminiowe, miedziane, mosiężne. Zależnie od typu mają różne średnice, długość, wykończenie trzpienia i główki.

Śruby to elementy złączne, które wkręca się (narzędziami: francuskim, płaskim, oczkowym itp.) w nawiercone i nagwintowane uprzednio dziury. Śrubki mają znormalizowane rozmiary gwintów, co umożliwia pełną wymienność tych elementów. Najczęściej stosowane są gwinty metryczne zwykłe lub drobnozwojowe. Podstawowe parametry charakteryzujące śrubę to: klasa wytrzymałości oraz średnica mm oraz skok gwintu. Śruby wykonuje się ze stali. Są gwintowane na całej rozpiętości lub tylko na pewnym odcinku. Łby w większościsześciokątne, ale spotyka się też grzybkowe, stożkowe, walcowe.