Wyjmowanie porcji nasienia z kontenera z ciekłym azotem, w którym jest zamrożona terystyczne zmiany – objawy rui, które nasilają się krótko przed tym, zanim komórka jajowa zo­stanie uwolniona (owulacja) i trafi do jajowodu. W tej chwili aktualnie powinno dojść do za­płodnienia. By to umożliwić, zabieg powinien być przeprowadzony w ciągu ok. 12 – 20 godzin od samych podstaw rui. Inseminator musi więc być na tyle mobilny i zorganizowany, żeby w każdym momencie zdążyć na czas – zgodnie z przeprowadzoną przez ho­dowcę obserwacją. Zanim jednakże nastąpi sam zabieg, trzeba świadomie wybrać nasienia buhaja, tak aby doskonalić krowy w ściśle określonym kie­runku zgodnym z celami hodowlanymi. Dla jednych dużą dolę odgrywa wydajność, dla drugich skład mleka, a jeszcze inni dążą do poprawienia kończyn lub wymienia. Inse­minator nie tylko powinien znać zasady ko­jarzenia zwierząt, ale i dysponować szero­kim asortymentem nasienia.

Kolejną czynnością, która poprzedza za­bieg, powinno być zgodę, że rze­czywiście u danej sztuki ruja wystąpiła , a oprócz tego krótka obserwacja w celu wyelimino- i wania potencjalnych przeróbek chorobowych, J które mogą się uwidocznić w obrębie ze- ‘/o wnętrznych narządów płciowych.

Szalenie ważną rolę odgrywa obsłu- Mi ga sprzętu, w tym przede wszystkim kontenera Państwo­pełnionego ciekłym azotem, w którym za­nurzone są – zamieszczone na wieszakach

- pojemniki ze słomkami. Chodzi o to, żeby nasie­nie w jak najmniejszym stopniu było narażone na niekorzystne działanie temperatury otocze­nia. Na żywotność plemników wpływa jednakże także podwyższona temperatura w szczytowej części kanału szyjkowego kontenera.

Kolekcja przeprowadza się w dzień bezwietrzny, szczególnie w przypadku lotnych nasion gazani lśniącej. 2. Dojrzałe orzeszki nasturcji zbieramy z ziemi. 3. Nasiona z koszyczków można oddzielić już w czasie zbiorów (na zdjęciu koszyczek i nasiona nagietka lekarskiego). 4. Dojrzałe torebki niektórych gatunków łatwo się otwierają i wysypują nasiona (na zdjęciu czarnuszka damasceńska)

cy z czasopism). Wyjątkową uwagę powinno się zwró­cić na floksa, którego torebki należy dosuszać pod przykryciem, bowiem pękając, rozsiewają nasiona na duże odległości. Nasiona przechowu­jemy w papierowych torebkach albo woreczkach z naturalnego materiału (bawełna albo len). W sytuacji niesprzyjającej pogody, gdy ze­brane zostały wilgotne części roślin, trzeba je dosuszyć w piekarniku w temperaturze 30°C do momentu, aż podeschną (zazwyczaj trwa to kilka godzin). Wysuszone owocostany i owoce roz­drabnia się ręcznie i wydobywa z nich nasiona, które można doczyścić następnie na sicie albo odwiać z nich zanieczyszczenia. W przypadku

niektórych gatunków, których nasiona łatwo od­dzielają się od roślin, omlotu możemy dokonać już podczas zbioru.

Zbiór organizuje się w dzień bezwietrzny, szczególnie w przypadku lotnych nasion gazani lśniącej. 2. Dojrzałe orzeszki nasturcji zbieramy z świata. 3. Nasiona z koszyczków można oddzielić już w czasie zbiorów (na zdjęciu koszyczek i nasiona nagietka lekarskiego). 4. Dojrzałe torebki niektórych gatunków łatwo się otwierają i wysypują nasiona (na zdjęciu czarnuszka damasceńska)

cy z czasopism). Szczególną uwagę należy zwró­cić na floksa, którego torebki należy dosuszać pod przykryciem, bowiem pękając, rozsiewają nasiona na duże odległości. Nasiona przechowu­jemy w papierowych torebkach lub woreczkach z naturalnego materiału (bawełna albo len). W przypadku niesprzyjającej pogody, gdy ze­brane były wilgotne części roślin, powinno się je dosuszyć w piekarniku w temperaturze 30°C do momentu, aż podeschną (przeważnie trwa to wiele godzin). Wysuszone owocostany i owoce roz­drabnia się ręcznie i wydobywa z nich nasiona, które można doczyścić następnie na sicie lub odwiać z nich zanieczyszczenia. W przypadku

niektórych gatunków, których nasiona łatwo od­dzielają się od roślin, omlotu możemy dokonać już podczas zbioru.

Na skrobiowość w de­cydującej mierze wpły­wają uwarunkowania pogodo­we, niemniej jednak składnikiem de­terminującym jest od­miana. Daniel Waligóra razem z ojcem Lubomi­rem w Targowej Górce (woj. wielkopolskie) uprawia 35 ha ziemniaków przemy­słowych odmian Harpun, Karlena, Albatros i Rumpel. Pierwsze dwie były już wykopane, a zawartość skrobi wynosiła 19% w odmianie Harpun i 17% w Karlena. W trak­cie zbioru są pozostałe Albatros i Rumpel. W ostatniej podczas ba­dań laboratoryjnych wykazano 19 – 20% skrobi.

- W tym sezonie problemem była zaraza ziemniaka i musieliśmy pryskać aż 5 razy przeciwko tej chorobie. Stosowany był na prze­mian Infinito i Pyton – podkreśla Waligóra.

W tym roku zaraza ziemniaka szczególnie mocno opanowała zamysł­tacje. Te źle chronione zostały bar­dzo mocno zniszczone. Nie próżno­wała także stonka ziemniaczana

- Przeciwko stonce stosowa­łem Calipso. Na ziemniakach, któ­re zostały zaprawione preparatem Prestige, szkodnik nie wystąpił – mówi rolnik.

Tegoroczną kampanię w ubie­głym tygodniu rozpoczęło Przed­siębiorstwo Przemysłu Ziemniacza­nego Bronisław koło Strzelna w po­wiecie inowrocławskim. Pierwsze próby ziemniaków dostarczane do laboratorium są bardzo obiecujące.